Kinderen en medicijnvergiftigingen

  • Geen paniek. Wat er gedaan moet worden, hangt af van wat het kind geslikt heeft.
  • Bel uw huisarts of de apotheek. U kunt ook op de Gifwijzer voor eerste hulp bij vergiftigingen kijken wat u moet doen.
  • Is het kind suf of bewusteloos of kan het niet zelfstandig drinken? Niet helpen met drinken, niet laten braken. Leg het kind op de zij.

Bellen

Vertel als u met de huisarts of apotheek belt:

  • de naam van de stof waar het om gaat - houd de verpakking bij de hand
  • hoeveel het kind heeft binnengekregen
  • het tijdstip waarop het kind de stof heeft ingenomen
  • de toestand van het kind. Misselijk? Suf? Bewusteloos? Koorts?
  • de leeftijd van het kind

Naar de dokter

Gaat u naar de huisarts of het ziekenhuis?
Neem dan de medicijnverpakking en het restant van de inhoud mee. Als het kind gebraakt heeft, neem dan ook het braaksel mee. Dit kan van belang zijn om vast te stellen om hoeveel en welk gif het gaat.

Gifwijzer

De Gifwijzer voor eerste hulp bij vergiftigingen bevat een lange lijst van giftige stoffen: geneesmiddelen, schoonmaakmiddelen, cosmetica, giftige planten, stoffen als mollengif en lijm. Daarbij staat overzichtelijk welke eerste hulp je moet geven als een kind een van die giftige stoffen heeft binnengekregen. De Gifwijzer is handig om in huis te hangen en te koop bij de apotheek of via internet op www.gifwijzer.nl (€ 4,50).

EHBO-advies

Wat de juiste eerste-hulpmaatregel is, hangt af van het soort gif dat het kind genomen heeft. De Gifwijzer noemt vijf verschillende EHBO-maatregelen:

  1. Niet laten braken.
  2. Mond spoelen met water, en daarna een glaasje water laten drinken.
  3. Wel laten braken.
  4. Geactiveerde kool (Norit Carbomix®) laten innemen (vraag de apotheek om advies).
  5. Iets vets geven zoals koffieroom, een klontje boter of mayonaise; dit voorkomt schuimvorming.

Niet of wel braken

Laat het kind in ieder geval nooit braken in de volgende gevallen:

  • Bij krampen, als het bewusteloos is of niet zelfstandig kan drinken, want dan is er bij braken verstikkingsgevaar.
  • Als u niet weet wat het kind heeft ingeslikt. Misschien is het een bijtende stof: die kan dan voor de tweede keer schade brengen in de slokdarm en mond. En misschien komt de gevaarlijke stof via het verkeerde keelgat in de longen terecht.

Als braken wél nodig is, volgens de arts of de Gifwijzer:

  • Duw met de steel van een lepel voorzichtig achterin de mond op de tong. Het kind gaat dan wel kokhalzen en braken. Zorg ervoor dat het braaksel niet in de longen kan komen.

Harttabletten uit opa`s jaszak, eenvoudige pijnstillers, vitaminepillen, kruidenmiddelen... Soms snoept er een klein kind van medicijnen en moet dan naar de huisarts of naar de afdeling Spoedeisende Hulp van het ziekenhuis. Zo'n 1000 keer per jaar wordt er een kind in het ziekenhuis opgenomen als gevolg van een vergiftiging. Bijna de helft van deze vergiftigingen komt door medicijnen. Een enkele keer overlijdt er zelfs een kind door medicijnvergiftiging.
De meeste ongelukken gebeuren met:

  • pijnstillers, koortsverlagende middelen
  • kalmerende middelen, slaapmiddelen
  • antidepressiemiddelen
  • hoestdrank
  • hartmiddelen, plastabletten

0-4 jarigen

Jonge kinderen zijn erg ondernemend. Alles willen ze onderzoeken, en daarbij stoppen ze vaak dingen in hun mond.

Jonge kinderen zien geen verschil: medicijnen kunnen lijken op snoepjes of limonade. Voor een vieze geur of smaak schrikt een kleintje lang niet altijd terug.

Jonge kinderen worden sneller dan een volwassene flink ziek van een kleine hoeveelheid medicijnen; een kind is immers kleiner.

Een ondernemend klein kind in huis? Vaak moet je dan ‘ogen in je rug` hebben. In een flits kan er iets misgaan:

  • Als het thuis ‘spitsuur` is.
  • Als de deurbel of telefoon gaat.
  • Als u net een geneesmiddel klaar hebt staan om te gebruiken of op te bergen.
  • Als u niet verwacht dat het kleintje bijvoorbeeld bij een fles op het aanrecht kan komen.

Opletten

  • Wordt u afgeleid door bijvoorbeeld de bel? Neem het kind mee, of zet het even in de box.
  • Vertrouw er niet op dat een ‘kindveilige` dop 100% veilig is. Om zo`n sluiting open te maken, moet je bijvoorbeeld drukken en draaien tegelijk. Veel kinderen krijgen een gevaarlijk potje toch open na een aantal keren afkijken en proberen.
  • Zorg dat een kind in een onbewaakt ogenblik niet in een tas kan rommelen en zo kan snoepen van geneesmiddelen. Of van sigaretten of cosmetica, want die zijn ook giftig voor een kind.
  • Haal zo min mogelijk producten in huis die gevaarlijke stoffen bevatten. Lees de informatie op het etiket, lees de bijsluiter, volg de gebruiksaanwijzing strikt op en houd rekening met waarschuwingen.
  • Geef een kind nooit medicijnen die voor een ander zijn bestemd.

Opbergen

  • Bewaar geneesmiddelen mét de bijsluiter in de oorspronkelijke verpakking. Sluit potjes en flesjes direct na gebruik.
  • Berg medicijnen weg op een veilige, afgesloten plaats. Pak ze kort voor gebruik en zet ze daarna direct terug: hoog en droog in een (slaapkamer)kast met een goed slot.
  • Leg geneesmiddelen nooit in iets wat ook gebruikt wordt voor eten of drinken, zoals een kopje, schaaltje of trommeltje.
  • Breng oude geneesmiddelen terug naar de apotheek. Daar zorgen ze voor deskundige vernietiging.

www.gifwijzer.nl
Op deze site leest u informatie over vergiftigingen en kunt u de gifwijzer bestellen.

www.ehbo.nl
Op de site van de EHBO-organisaties Nederland vindt u informatie over onder andere EHBO-cursussen.

www.consument-en-veiligheid.nl
De Stichting Consument en Veiligheid geeft onder meer informatie om de omgeving van 0-4-jarigen zo veilig mogelijk te maken.